‘Mij krijgen ze niet meer klein.’

Hij kijkt me vastberaden aan als hij deze woorden uitspreekt. Een besluit dat hij al op jonge leeftijd heeft genomen. Een besluit dat hem geholpen heeft om overeind te blijven. Zo'n besluit neem je niet zomaar.

Als kind doen we ervaringen op die ons vormen. Soms trekken we daar conclusies uit die bepalend worden voor de rest van ons leven:
Ik moet sterk zijn.
Ik doe het nooit goed.
Ik moet het alleen kunnen.

Maar wat ooit helpend was, kan ons later behoorlijk in de weg gaan zitten.

Want altijd sterk moeten zijn, is dodelijk vermoeiend. Wie voortdurend denkt het niet goed te doen, legt de lat steeds hoger en ervaart kritiek al snel als een afwijzing. En wie alles alleen moet kunnen, blijft soms doorgaan terwijl de behoefte aan steun steeds groter wordt.
Zo kunnen patronen die ons ooit beschermden, ongemerkt bijdragen aan stress, uitputting en uiteindelijk zelfs uitval.

In mijn online coaching onderzoeken we samen hoe deze gedragspatronen zijn ontstaan, wat ze in stand houdt en welke rollen of onzichtbare loyaliteiten daarin meespelen. Niet om alles uit het verleden te verklaren, maar om te begrijpen waarom we blijven doen wat we doen. Zelfs als het ons inmiddels meer kost dan oplevert.

Want pas als je je patronen herkent, ontstaat er ruimte om andere keuzes te maken.

Misschien begint het voorkomen van mentale uitval wel met de vraag: wat houd ik al die tijd vol, terwijl het me eigenlijk steeds meer energie kost?

Dit verhaal verscheen ook op LinkedIn (opent in een nieuw tabblad).